Pferdebahn

Vervoer van het transportgoed naar de verwerkingsinstallatie

Tussen de kastanjebomen die op de achtergrond zichtbaar zijn, is nog steeds de ballast van de voormalige paardenspoorweg te zien. Net als op deze plek werden ook elders de eerste spoorwegen door paarden voortgetrokken over met ijzer beslagen houten planken.

De paardenspoorlijn verbond de mijnschachten van de „Zufriedenheit“ met de verwerkingsinstallatie van de „Albertsgrube“. Hier – en niet zoals oorspronkelijk gepland op het terrein van de „Zufriedenheit“ – waren de installaties voor de ertsverwerking opgesteld. Op de plek van dit station wijkt het oorspronkelijke tracé af van de Napoleonsweg, die destijds nog niet doorlopend tot aan de verwerkingsinstallatie van de „Albertsgrube“ liep, maar in plaats daarvan vanaf hier rechtstreeks uitkwam op de huidige Hastenrather Straße.

De familie Meyer exploiteerde deze paardentram – net als een andere paardentram – tussen de huidige steengroeve van Hastenrath en de Concordia-smelterij (Eschweiler). Hiervoor beschikte Robert Meyer in 1911 over meer dan 40 paarden in zijn transportbedrijf.

Op 27 februari 1851 werd de vergunning verleend voor een verwerkingsinstallatie voor lood- en zinkerts bij de Henriette-schacht in het mijnveld Zufriedenheit. De bouw van de goedgekeurde ertsverwerkingsinstallatie vond echter niet plaats bij de Henriette-schacht, zoals was aangevraagd, maar onder de machineschacht van de Albertsgrube (zie bord „Albertsgrube“).

De reden hiervoor moet worden gezocht in de nooit volledig aangelegde waterafvoertunnel (60 m op de bodem), waarvan de geplande totale lengte 500 Ruthen (1.883 m) bedroeg, maar waarvan de voltooiing vermoedelijk om economische redenen werd opgegeven.

Om het gewonnen erts uit de schachten van de Zufriedenheits-concessie te verwerken, moest er dienovereenkomstig een paardentransportbaan worden aangelegd.

De hier afslaande spoorlijn werd, na goedkeuring van de aanvraag van 3 januari 1906, vervangen door een nieuw tracé. Dit liep over de doorlopend aangelegde Napoleonsweg. Hierdoor hoefde er minder hoogteverschil te worden overwonnen.

Toch verliep de exploitatie van de nieuwe spoorlijn niet bepaald soepel, omdat er vaak ontsporingen plaatsvonden. De oude spoorlijn werd daarom buiten gebruik gesteld en raakte in verval.

(Tekst: Jens Mieckley)

Deze route is ontwikkeld in het kader van het door LEADER gesubsidieerde project ‚Kwaliteitsoffensief Wandelen in Roetgen en Stolberg‘, met steun van de Europese Unie (ELER) en de deelstaat Noordrijn-Westfalen.