„D’r övverschte Willms“

Café van de weduwe van Hubert Willms

Een ansichtkaart uit 1896 bewijst dat het restaurant van Hubert Willms al sinds de 19e eeuw bestond. De eigenaar was destijds Hubert Willms (1826–1897). Na zijn overlijden zette zijn weduwe Elisabeth, geboren Quast (1830–1911), het restaurant voort. Daarna nam Elisabeth Willms, getrouwd met Limburg (1867–1936), het bedrijf over.

Het restaurant lag aan de Diepenlinchener Straße, iets lager gelegen dan het restaurant van Peter Willms, de neef van Hubert Willms. In de volksmond werden de twee cafés naar hun ligging onderscheiden: de „bovenste Willms“ en de „onderste Willms“ – in het dialect dus „övverschte“ en „öngerschte“ Willms.

Een gezamenlijke bijnaam ontstond uit een anekdote: in de „övverschte“ Willms las de waard zijn gasten het wereldnieuws voor uit de krant. Op een dag ging een bericht over de Italiaanse regio Piemonte, die de waard uitsprak als „Pimmong“. Dit leidde tot algemene hilariteit. Zo kreeg het café de bijnaam „övverschte Pimmong“, terwijl het café van Peter Willms de naam „öngerschte Pimmong“ kreeg.

Op 9 april 1882 besloten enkele inwoners van de gemeente, die grote belangstelling hadden voor huismuziek, de muziekvereniging „Euphonia“ op te richten.

De notulen over de oprichting en de bijeenkomsten in café Willms zijn door een brand in 1902 vernietigd, waardoor een volledig overzicht van de ontwikkeling tot 1902 helaas niet kan worden gegeven. Voor zover vast te stellen behoorden tot de oprichters van de vereniging: Anton Willms, Peter Schür, Jakob Mohr, Wilhelm Johag, Peter Willms, Matthias Hanf, Hubert Mohr, Franz Josef Scholl, Jakob Willms, Ludwig Karl, Johann Wildt, Josef Schür, Peter Mohr en de gebroeders Moonen. Het doel van de vereniging was het bevorderen van de instrumentale muziek ter vermaak van de leden en het organiseren van openbare concerten. Als eerste dirigent noemt de verenigingsgeschiedenis de musicus Erdmann uit Eilendorf.

Decennialang heeft F. J. Scholl als dirigent het lot van de vereniging in de beste zin van het woord beïnvloed. Drie eigenschappen hielpen hem alle moeilijkheden te overbruggen: een sterk gevoel voor orde, discipline en zijn grote muzikale inzicht.

Bij het uitbreken van de oorlog in 1914 begeleidde de „Euphonia“ onder de klanken van haar instrumenten de
eerste soldaten uit Mausbach naar Stolberg. Tijdens de oorlog ging de grote verenigingstrommel met het Landwehrregiment 28 mee naar Rusland. Van de zeven leden die naar de oorlog trokken, stierven Josef Heidbüchel, Wilhelm Schiffer, Wilhelm Johag en de gebroeders Lauscher voor hun vaderland.

Deze route is ontwikkeld in het kader van het door LEADER gesubsidieerde project ‘Kwaliteitsoffensief Wandelen in Roetgen en Stolberg’, met steun van de Europese Unie (ELER) en de deelstaat Noordrijn-Westfalen.